“คุณแม่ที่แปลว่าแม่ผัว ไม่ใช่คุณแม่ที่แปลว่าแม่ กรุณาเรียกกันให้ถูกด้วยครับ” เสียงคุณธีร์ดังแทรกเข้ามา ไม่นานนักตัวเขาก็เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น
เขาเดินมานั่งลงข้างฉัน
ไหนว่าจะกินข้าวกินข้าวอะไรรวดเร็วขนาดนี้
“ตอนนี้หนูบัวอยากเป็นลูกสาว หนูบัวไม่ได้อยากจะเป็นลูกสะใภ้ของฉัน ในเมื่อหนูบัวตัดสินใจแล้ว คนเป็นแม่แบบฉันก็ต้องเคารพการตัดสินใจของคนอื่น”
“เรียกแบบนั้นน้องปัทม์สับสนพอดี”
“การที่หนูบัวเรียกฉันว่าแม่ มีอะไรน่าสับสน เธออย่ามาเอาแต่ใจนะธีร์ทัศ ที่ผ่านมาเธอเอาแต่ใจมามากพอแล้ว ต่อจากนี้ หัดฟังคนอื่นบ้าง จบ ถ้าเธอไม่จบเธอก็ไม่ต้องเจอน้องปัทม์อีก”
“แม่ครับ ผมลูกแม่นะ”
“หนูบัวก็ลูกฉัน”
“แม่...”
“ต่อไปนี้ก็ให้หนูบัวเป็นน้องสาวก็แล้วกัน เป็นพี่ชายก็ต้องหัดดูแลน้องสาวเข้าใจไหม”
“พี่น้องอะไรกันแม่ ผมไม่ได้อยากมีน้องสาว”
“มีไม่มีก็ต้องมี ตอนนี้เธอเป็นได้แค่พี่ชายและเป็นได้แค่พ่อของน้อง
