ในช่วงเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น แสงอาทิตย์ยังไม่ทันสาดส่องเต็มที่ แต่ช่อแก้วก็รู้สึกตื่นเต้นมากที่กำลังจะได้กลับบ้านพร้อมกับลูกสาว ส่วนหมอกนั้นกำลังจัดการเก็บข้าวของที่จำเป็นลงกระเป๋าอย่างเรียบร้อย ใบหน้าของเขาเองก็มีรอยยิ้มไม่หุบเช่นกัน “พร้อมกลับบ้านหรือยังครับ” หมอกเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร่าเริง “พร้อมแล้วค่ะ” ช่อแก้วตอบรับ เธอมองไปที่ลูกสาวซึ่งกำลังหลับอยู่ในเปลพลางคิดถึงบ้าน ซึ่งตอนนี้คงจะถูกจัดเตรียมไว้อย่างอบอุ่นเพื่อต้อนรับสมาชิกใหม่ของครอบครัว ไม่นานนัก พยาบาลก็เข็นเปลของข้าวหอมออกมาจากห้อง ช่อแก้วถูกประคองให้นั่งรถเข็น โดยมีหมอกเดินเคียงข้างไม่ห่าง ทุกคนมุ่งหน้าไปยังทางออกของโรงพยาบาล เมื่อมาถึงด้านนอกอาคาร รถยนต์ส่วนตัวของฟลอยด์ก็จอดรออยู่แล้วพร้อมกับปุ้ย ที่ยืนรอต้อนรับอยู่หน้าทางเข้าโรงพยาบาล เจ้าหนูข้าวหอมตัวน้อยยังคงหลับใหลอย่างสงบ ไม่รู้เลยว่ารอบตัวกำลังเต็มไปด้วยความรักและค

