ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา
ทุก ๆ คนได้นอนหลับกันไปอีกครั้งในตอนตีสามกว่า ๆ แต่เมื่อถึงเวลาเจ็ดโมงเช้า เสียงเจื้อยแจ้วของนกบนต้นไม้ก็ดังแว่วมาจากนอกหน้าต่าง ทำให้หมอกตื่นขึ้นมาก่อนด้วยความรู้สึกเหนื่อยสะสมไม่หาย แต่เมื่อเหลือบไปเห็นลูกสาวที่นอนหลับตาอยู่ในเปลข้างเตียง ความเหนื่อยล้าก็คลายลงไปบ้าง ช่อแก้วยังคงหลับอยู่ข้าง ๆ เขา ใบหน้าของเธอดูอ่อนเพลียอย่างเห็นได้ชัดจากการอดหลับอดนอนตลอดแทบทั้งคืนที่ผ่านมา
“อะ อุแว้! แง!…แง!…” เสียงร้องไห้แผ่วเบาของข้าวหอมดังขึ้น นั่นเป็นสัญญาณว่าตื่นแล้วและกำลังหิว ช่อแก้วจึงค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้นด้วยความระมัดระวัง แล้วหันไปปลุกหมอกด้วยเสียงเบา
“หมอก ข้าวหอมตื่นแล้ว”
หมอกสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที เขารีบลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว แล้วเดินไปอุ้มลูกสาวขึ้นมาอย่างนุ่มนวล ส่งให้ช่อแก้วเพื่อให้นม ซึ่งหลังจากให้นมและเปลี่ยนผ้าอ้อมรอบเช้าเรียบร้อยแล้ว กิจวัตรประจำวันของบ้าน
