ตอนที่ 91 จิตรกรเอก

2219 Words

เช้าวันนี้ของหน้าฝน แสงแดดที่สาดส่องลงมาบนพื้นถนนนั้นยังคงมีความชื้นจากการชะล้างของฝนเมื่อคืนหลงเหลืออยู่ ภาพเงาสะท้อนของอาคารบ้านเรือนและต้นไม้ริมทางที่บิดเบี้ยวบนพื้นน้ำบอกเล่าถึงความสดชื่นของธรรมชาติที่เพิ่งได้รับการเติมเต็ม รถยนต์คันเดิมของหมอกเคลื่อนตัวออกจากบ้านมาจอดสนิทที่หน้าโรงเรียนของข้าวหอม ที่บรรยากาศรอบข้างกำลังเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ และการทักทายกันของเหล่าสมาคมผู้ปกครองที่เพิ่งส่งลูก ๆ เข้าโรงเรียนไปไม่นาน ข้าวหอมสวมชุดนักเรียนที่ถูกรีดจนเรียบกริบ สวมถุงเท้าถูกต้องตามระเบียบ และใส่รองเท้านักเรียนสีดำขัดเงา มันยิ่งขับให้ความน่ารักของเด็กหญิงตัวน้อยเปล่งประกายออกมาอย่างชัดเจน ข้าวหอมกำลังนั่งอยู่บนเบาะหลังอย่างร่าเริงเพื่อรอให้ผู้เป็นพ่อจอดรถจนหยุดสนิทก่อน ใบหน้าเล็ก ๆ นั้นเต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้นที่จะได้พบเพื่อน ๆ “หนูไปแย้วนะคะปะป๊า หม่าม้า” เสียงเจื้อยแจ้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD