“คุณพ่อช่วยคุณแม่เบ่งให้เต็มที่เลยนะค่ะ”
หมอกเข้าใจทันที เขาประสานมือกับช่อแก้วให้แน่นยิ่งขึ้น แล้วใช้แรงทั้งหมดที่มีดันตัวช่อแก้วขึ้นเล็กน้อยเพื่อช่วยให้เธอออกแรงเบ่งได้เต็มที่ และพูดให้กำลังใจไม่หยุดย่อน เสียงของเขาดังขึ้นเป็นระยะ ๆ ราวกับจะส่งกำลังทั้งหมดที่มีไปให้ช่อแก้วให้จนได้
“เบ่งนะช่อแก้ว ฮึบบบบบ เบ่งสุดแรงเลย อีกนิดเดียว เราจะได้เห็นลูกแล้วนะ ฮึบบ!!”
“อึก! ฮึบ!!! อ๊า!!!!”
ช่อแก้วหายใจหอบถี่ เธอรวบรวมแรงเฮือกสุดท้าย เกร็งท้อง ออกแรงเบ่งอย่างสุดชีวิต ครั้งนี้ใบหน้าของเธอแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม เส้นเลือดที่คอปูดโปนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด น้ำตาไหลออกมาจากหางตาด้วยความเจ็บปวดที่ถึงขีดสุด แต่ในใจของเธอกลับมีแรงผลักดันมหาศาล เพื่อให้ลูกน้อยได้ออกมาลืมตาดูโลก
และในไม่กี่วินาทีต่อมา…
“อุแว้! อุแว้! อุแว้!”
เสียงร้องแรกของชีวิตน้อย ๆ ดังก้องไปทั่วห้องคลอด
หมอกกับช่อแก้วเบิกตากว้างทันที คว
