อาการของยายวันค่อนข้างหนัก ตอนนี้ยังไม่ได้สติเลย ยังต้องใช้เครื่องช่วยหายใจตลอด เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมยายวันถึงมานอนอยู่บนพื้นได้ หรือยายต้องการจะไปไหน อีกทั้งข้าวของในห้องยังกระจัดกระจาย
ความสงสัยนี้ทำให้ไอรินย้อนกลับมาที่ห้องอีกครั้ง พบว่าชามข้าวต้มที่แตกอยู่ทางเข้าถูกเก็บกวาดออกไปแล้ว
ของที่เกลื่อนพื้นถูกเก็บใส่ตะกร้าไม้ไผ่สาน เธอเดินเข้ามายังโต๊ะไม้ ก่อนจะหยิบตะกร้าเล็ก ๆ ขึ้นมาดู
คาดว่ายายวันคงพยายามลุกขึ้นมาหยิบเอาอะไรบางอย่างที่อยู่ในนี้ แต่ดันล้มเสียก่อน
เธอจำได้ว่าตะกร้าใบนี้มันอยู่บนตู้ ยายวันคงเอาเก้าอี้มาเหยียบปีนแล้วพลัดตกลงไป
มือเล็กค่อย ๆ เอื้อมหยิบของด้านในขึ้นมาดู มันคือภาพเก่า ๆ ตอนที่ไอรินยังเป็นเด็ก น้ำตาของเธอเอ่อคลอทันทีที่มองเห็นลายมือของยายวันเขียนเอาไว้ด้านหลังภาพว่าก้าวแรกของไอริน
เธอยิ้มออกมาจากหัวใจ ในขณะที่กำลังเศร้าจนใจแทบสลายเช่นกัน ก่อนจะเอื้อม
