“แต่ฉัน... เจ็บ...” หล่อนเผยอปาก หันหน้ามาสบประสานสายตากับเขา และก็เหมือนหลงเข้าในเขาวงกต เพราะหาทางออกไม่ได้
“เธอจะดีขึ้นในไม่ช้า... ฉันจะเริ่มต้นเล้าโลมเธอใหม่”
แวบหนึ่ง หล่อนเหมือนเห็นรอยยิ้มพึงพอใจบนใบหน้าแดงก่ำของคาฟาห์ แต่พริบตาเดียว มันก็หายไปราวกับมันไม่มีอยู่จริง หล่อนเม้มปากแน่น เอามือผลักไสหน้าอกกว้างแรงๆ
“แต่ฉัน... ไม่ต้องการ... ออกไปเถอะค่ะ”
“แต่ฉันต้องการ...” เขาก้มหน้าต่ำลงมาหา จูบปากอิ่มหนักหน่วง ก่อนจะกระซิบเสียงแหบพร่า “และต้องการจนใจแทบขาดแล้วด้วย ฉันจะต้องระเบิดในตัวของเธอ”
“แต่... อ๊ะ... อื้อ...”
แม้จะพยายามขัดขืน แต่คาฟาห์ไม่ยอมเมตตา เขาก้มหน้าลงจูบปากของหล่อนอีกครั้ง นิ้วยาวขยี้บี้เม็ดเต่งจนชูชัน หล่อนลืมตัวครางซี้ดซ้าดในลำคอ และเมื่อเขารุกหนักยิ่งขึ้น สติที่พยายามรั้งเอาไว้ก็ลอยหายไป
“อ๊า... อา... อ๊า...”
หล่อนเผยอปากจูบตอบคนตัวโตที่กำลังกลืนกินลิ้นเล็กอ
