ไม่รู้ว่าทั้งสองนอนหลับไปนานเท่าไรตื่นมาอีกทีฟ้าด้านนอกก็มืดมากแล้ว นั่นแสดงว่าหลับไปหลายชั่วโมงเลย
"คุณหิวไหมคะ" เห็นเขาขยับกายเธอถึงได้ถาม
"หิวข้าวเหรอ" แต่เขาดันถามเธอกลับ
"หิว" ตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้วมั้งที่ยังไม่ได้ทานอะไร เพราะเป็นกังวลเรื่องแม่มาก
"ถ้างั้นก็ไปหาอะไรทานกัน" ชายหนุ่มพูดพลางดันตัวลุกขึ้น
ก่อนออกไปอลิสก็แวะมาหาน้องสาวก่อน ไม่ลืมที่จะถามดูว่าคุณหมอได้แจ้งอะไรอีกไหม น้องก็บอกว่าตอนนี้แม่ได้รับยาเพื่อให้พักผ่อน
"เดี๋ยวพี่จะซื้ออะไรมาให้นะ"
"ค่ะ"
อลิสเอื้อมมือไปขยี้ผมน้องสาวเบาๆ รู้ว่าน้องคงจะตกใจกับเหตุการณ์นี้มาก เพราะถ้าไม่มีแม่น้องก็คงต้องอยู่บ้านคนเดียว
ก่อนออกมาเธอไม่ลืมที่จะบอกให้น้องไปนอนพักบ้าง เรื่องของแม่ไม่ต้องเป็นกังวลแล้ว
"ทานร้านแถวนี้ก็ได้นะคะ" ขับรถออกมาจากโรงพยาบาลก็มีหลายร้านเรียงรายกันอยู่ข้างถนน
ทันน์เห็นว่าเธออยากทานแถวนี้เขาเลยเลือกร้านที่น่
