บทที่ 82

1336 Words

ระย้ายังคงคิดเหมือนเดิมทำไมผู้ชายคนนี้ถึงไม่เป็นโสดรอเธอบ้าง จะมีผู้ชายคนไหนเอาใจผู้หญิงได้ถึงขนาดนี้ไหมเนี่ย "แอะๆ" ตอนที่มองเขากำลังหวานกันอยู่กลืนไม่ระวังจนสำลักข้าว "คุณระย้าเป็นอะไรไหมคะ" "ไม่เป็นไรค่ะ สงสัยว่ากระดูกไก่ติดคอ" "กระดูกไก่ติดคอเหรอคะ ทำไมคุณไม่คาย" อลิสพูดคำนี้ออกมาระย้าได้แต่กระพริบตาปริบๆ ถ้ามีคนยื่นมือมาให้คายก็จะดีน่ะสิ ทานข้าวอิ่มแล้วทั้งสี่ก็กลับมาที่ทำงาน มาถึงทันน์ก็ต้องไปส่งเจ้านายเพราะจะกลับบ้านก่อน ไม่อยากปล่อยภรรยาอยู่บ้านดึกดื่นคนเดียว ทันน์ไปส่งเจ้านายก็ต้องรอรับใช้อยู่ที่นั่น เพราะทิ้งงานให้ตุนท์หลายวันแล้ว คนไหนที่รอรับใช้นเรศวรก็จะไปพักห้องของทรงอัปสรซึ่งอยู่ติดกัน อลิสก็รู้อยู่ว่าเขาต้องรอรับใช้เจ้านายต่อ พอเลิกงานเธอเลยไม่ได้รอเขา กลับมาที่ห้องพร้อมกับระย้า "ระย้าคงต้องรบกวนอลิสไปสักระยะก่อนนะ ช่วงนี้ไม่มีห้องว่างเลย" แต่ละห้องลูกน้องก็อยู่รวม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD