บทที่ 87

1347 Words

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นสาวๆ ที่กำลังคุยกันอยู่หันไปมองแทบจะพร้อมกัน "หิวข้าวยัง" ถึงเวลาพักแล้วทันน์มาชวนอลิสออกไปหาอะไรทาน จริงๆ เขาก็ไม่ได้มีเวลาพักหรอกจะกินตอนที่หิวเท่านั้น แต่สองสาวที่กำลังคุยกันอยู่เมื่อครู่รับการเปลี่ยนแปลงนี้แทบจะไม่ทัน หันมามองหน้ากันทำตาปริบๆ ทันน์เนี่ยนะ มาชวนเธอออกไปทานข้าว หรือว่าไม่ใช่เขาต้องเป็นตุนท์ปลอมตัวมาแน่เลย "คุณเป็นใครบอกฉันมานะ" "?" ทันน์เห็นท่าทีของอลิสถึงกับงงเลย ส่วนระย้าอดขำไม่ได้ก็นั่งขำมันตรงนั้นเลยเหมือนกัน "เป็นคุณจริงๆ ด้วย คุณมาชวนฉันไปทานข้าวเหรอคะ" "ยังไม่หิวเหรอ" "หิวสิคะ หิวมากด้วย หิวแทบจะยืนไม่อยู่อยู่แล้ว" อลิสทำทีออดอ้อนเหมือนจะไม่มีแรงยืน ทันน์เลยรีบเข้ามาประคอง จังหวะนั้นอลิสหันไปหาระย้าแล้วขยิบตา ให้อีกฝ่ายดูว่ามารยาต้องทำยังไง ระย้าก็อดเอ็นดูเพื่อนไม่ได้ มีเพื่อนน่ารักแบบนี้เธอก็ใจละลายเลยน่ะสิ "ถ้างั้นรออยู่นี่แล้ว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD