ไม่ต้องถามก็พอจะเดาได้ว่าทำไมตุนท์ถึงต้องนอนโรงพยาบาล เขากล้าทำกับน้องชายรุนแรงขนาดนั้นเลยเหรอ
"ทำไมไม่รอลงมาพร้อมกัน" เสียงนี้เอ่ยออกมาจากทางด้านหลัง อลิสที่ยืนใช้ความคิดอยู่ก็หันกลับไปมอง
"คุณ.." ว่าจะถามเรื่องของตุนท์แต่ไม่ถามดีกว่า เจอสะบ้างจะได้หายซ่า
"ไปทานข้าวกัน" ทันน์คิดว่ารู้แล้วล่ะว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ตรงนี้ แต่เขาก็ไม่ได้พูดถึงเหตุการณ์นั้น
"ค่ะ"
หลังทานข้าวเสร็จทันน์ก็มาส่งอลิสที่ห้องทำงาน
ขณะที่นั่งทำงานอยู่เธอก็อดมองดูโต๊ะที่ระย้าเคยนั่งไม่ได้ รู้สึกเหมือนตัวเองขาดอะไรบางอย่างไป
แต่ชีวิตคนต้องเดินไปข้างหน้า และทุกคนก็ต้องมีเส้นทางของตัวเอง นั่นมันคงเป็นทางที่ดีสำหรับเพื่อนแล้ว ส่วนเธอก็ยังมีครอบครัวที่ต้องคอยดูแล อลิสเลยพยายามปล่อยวางเรื่องนี้
วันต่อมา วันนี้ตุนท์ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เพราะแบบนี้แหละตุนท์ถึงไม่อยากให้ทันน์รู้เรื่องที่ตัวเองทำไว้ แต่ก่อนก็ไม่เคยรุนแรงขนาด
