อลิสกลับออกมาจากห้องทำงานของเสี่ยก็มานั่งคว่ำหน้าลงกับโต๊ะทำงานโดยใช้มือรองหน้าผากตัวเองไว้ จากนั้นเธอก็สะอื้นออกมาแบบไม่สนใจว่าใครจะเห็น ทำไมการใช้ชีวิตมันถึงยากลำบากแบบนี้ อุตส่าห์ทำงานไม่ยุ่งกับใครแล้ว แต่โชคชะตาดันนำพาให้เธอต้องไปเจอเรื่องแบบนั้นอยู่อีก
กึก! ตอนที่อลิสกำลังร้องไห้คร่ำครวญกับโชคชะตาของตัวเองอยู่ ก็มีใครไม่รู้โยนของลงโต๊ะทำงานของเธอ หญิงสาวรีบเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมกับเช็ดน้ำตา เธอเห็นแค่หลังไวๆ แต่แผ่นหลังนั้นก็คุ้นมาก อลิสรีบหยิบเอกสารมาเปิดดู
"??" เมื่อกี้ใคร? พอเปิดดูก็เห็นว่ามันเป็นเอกสารฉบับนั้น หญิงสาวเลยรีบเช็ดน้ำตาที่เหลืออยู่ออกให้หมด ก่อนจะรีบจัดการทำเอกสารให้เสร็จ
จนเวลาผ่านไป 2-3 ชั่วโมง เธอก็รีบเอางานไปส่งให้กับเสี่ย
พอมาถึงหน้าห้องก็เห็นว่าคนที่ยืนเฝ้าอยู่คือตุนท์
"เอางานมาส่งเสี่ยเหรอ"
"ค่ะ" เธอตอบออกไปด้วยใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้รู้สึก
