"คุณจะมานอนในห้องนี้ไม่ได้นะ"
"ทำไม.." ชายหนุ่มที่หันหลังถอดเสื้ออยู่ค่อยๆ หันกลับไปมองคนที่พูด
"ก็..ก็.."
"อย่าลืมสิว่าวันนี้คือวันอะไร"
"ก็แค่หมั้น เรายังไม่ได้แต่งงานกันสักหน่อย"
"แต่คุณก็ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านผมแล้ว อย่าบอกนะว่าคุณคิดว่าผมจะทำอะไร" สายตาคนที่พูดมองตั้งแต่ใบหน้าต่ำลงไปจนถึงเท้า และสายตาเขาก็ไปสะดุดตรงเท้าของเธอ ตอนนี้มันบวมแดงคงเกิดจากการใส่รองเท้าส้นสูงนานไปหน่อย
"ไม่ทำอะไรก็ดีแล้ว คุณหาที่นอนเสริมมาด้วย"
"หาที่นอนเสริม คนก็รู้น่ะสิว่าเราไม่ได้นอนด้วยกัน"
"ใครจะรู้ก็ช่างเขาปะไร"
"คุณก็เห็นแล้วว่าพ่อผมเป็นคนนิสัยยังไง"
"คุณกลัวพ่อด้วยเหรอ"
"ขนาดคุณยังกลัวเลย" ถ้าเป็นแต่ก่อนเขาคงพูดคำนี้ออกมาไม่ได้ แต่วันนี้เขาเห็นอะไรหลายๆ อย่าง
"ไม่รู้ล่ะ ยังไงฉันก็ไม่ให้คุณนอนบนเตียงด้วย"
ชายหนุ่มส่ายศีรษะเหมือนเอือมระอาก่อนจะถอดเสื้อออกเผยให้เห็นรอยสัก
นี่เขาสักลายเยอะขนา
