และแล้วเวลาก็ผ่านไปร่วมอาทิตย์ โดยที่ทั้งคู่ยังไม่มีโอกาสได้มานั่งพูดคุยกันดีๆเลยแม้แต่น้อย ถ้าจะถามว่าเพราะอะไรถึงได้ปล่อยให้เรื่องราวมันคาราคาซังมาจนถึงทุกวันนี้ละก็ สาเหตุมันก็เพราะไอ้พี่บ้านั่นมันก่อกวนลากเธอไปนู่นมานี่ไม่ยอมหยุด ทั้งสารพัดงานรวมญาติ เพื่อนฝูงอะไรต่อมิอะไร ที่ไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องลากเธอไปด้วยตลอด จนเธอไม่มีเวลาได้พูดคุยปรับความเข้าใจกับพี่ลีสักที
ส่วนรายนั้นเองก็นั่งซึมเป็นหมาหงอยคาห้องอยู่แทบทุกวัน เพราะไม่กล้าขัดใจญาติผู้พี่ของเธอ จนชีต้าร์ได้แต่นั่งหงุดหงิดอยู่ในรถมาตลอดทาง
"หน้าเป็นตูดเชียวนะต้าร์~ ชวนออกไปข้างนอกนิดหน่อยทำเป็นหงุดหงิดใหญ่เลยนะ" ตฤณเอื้อมมือไปขยี้ผมน้องสาวหน้าบูดด้วยความมันเขี้ยว ดูสิ เห็นท่าทางน่ารักแบบนี้ เขายิ่งอยากแกล้งเข้าไปใหญ่เลย...
"นิดหน่อยบ้านพี่สิ!! นี่มันติดกันมาทั้งอาทิตย์แล้วไหม!? เมื่อไหร่พี่จะกลับบ้านไปสักทีเนี่ย!?"
ดวงตาสวยเฉี
