พาร์ท บาส...
“คุณบาสคะสารักคุณนะคะเมื่อไหร่คุณถึงจะเปิดตัวสาคะ” สาลี่ผู้หญิงที่ผมคั่วมานานพอสมควรเอ่ยถามขณะที่มือบางลูบแผงอกผม เธอถูกใจผมในระดับหนึ่ง
“พูดอะไร เธอก็รู้ว่าฉันมีเมียแล้ว”
“อะไรกันคะ สาคิดว่าวันนั้นคุณเจอเธอแล้ว หรือคุณไม่เจอเธอ” สาลี่รีบยกมือขึ้นปิดปาก
“เธอว่าอะไรนะ เจอใคร” ผมลุกขึ้นนั่งมองสาลี่ด้วยสีหน้าจริงจัง
“ภรรยาคุณค่ะ คุณไม่เจอเธอเหรอคะ”
“โมมาที่นี่เหรอ เมื่อไหร่”
“ประมาณอาทิตย์ก่อนภรรยาของคุณมาที่นี่แล้วก็เจอสานอนโป๊อยู่ในห้องนี้ เธอยังถามสาอยู่เลยว่าคุณอยู่ที่ไหน สาก็นึกว่า...”
“ฉิบหายเถอะ” ผมสบถคำหยาบรีบลุกแต่งตัว เดินไปหยิบโทรศัพท์กดโทรหาโม
ถ้าโมมาเจอสาลี่ โมต้องคิดว่าผมจริงจังกับสาลี่แน่เพราะผมไม่ชอบพาใครมาคั่วในห้องนอน
ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด...
(ว่าไง) เสียงผู้ชายแหบแห้งคล้ายเสียงร้องไห้
“โมไปไหน แล้วนี่ใคร”
(โม... ไปแล้ว) แค่นั้นสายก็ถูกตัดไป เหี้ย โมไปไหนว
