ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์หลังจากที่ภูผากลับไปคุยกับพ่อแม่เรื่องที่จะแต่งงานกับฉัน พ่อแม่ของภูผาไม่ได้ขัดข้องอะไร หรือไม่พวกท่านก็อาจจะอยากขัด แต่ทำไม่ได้เพราะลูกชายเอาแต่ใจ
เมื่อวานนี้ฉันหมั้นกับภูผา พิธีไม่ใหญ่โตเป็นการหมั้นภายในเรื่องนี้ฉันไม่ได้บอกพ่อแม่ด้วยบอกไปพ่อแม่คงตกใจ ก็เลยเลือกทำเงียบ ๆ
ถึงงานหมั้นจะเป็นแบบภายใน แต่แม่ของภูผาบอกว่างานแต่งจะจัดหนักจัดเต็มแน่นอน
ฉันก็เลยทำได้แค่ยิ้ม
ฉันนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ภูผาเดินเข้ามากอดและพูดว่า “ขอบคุณนะที่ช่วยภู ไม่งั้นภูแย่แน่ รักโมจังเลย”
คำบอกรักของภูผาคือรักของเพื่อน ฉันเองก็รักเพื่อนคนนี้เหมือนกัน “ไม่ช่วยภูแล้วจะให้โมช่วยใคร เราเป็นเพื่อนกันนะ”
ภูผาส่งยิ้มก่อนจะพูด “งานแต่งคงใหญ่โตมากแน่ ๆ ถ้าแม่ของภูพูดว่าจัดหนักจัดเต็ม มันต้องอลัง”
“ทำไงได้ เราลงเรือลำเดียวกันแล้วอะไรจะเกิดก็คงต้องเกิด” ถึงจะทำใจรับไม่ได้ก็เถอะ
“คุณโมคะ มีคนมาขอ
