“อยากไปรอ”

วันต่อมา… รถสปอร์ตสีเข้มคันหรูของมังกรเลี้ยวเข้ามาจอดเด่นหราหน้าคณะนิเทศแบบไม่แคร์สายตาใคร จนเสียงซุบซิบและสายตานับสิบคู่เริ่มหันมองเป็นจุดเดียว ครีมมี่ปรายตามองรอบตัวอย่างหงุดหงิด ก่อนจะหันไปจ้องคนข้าง ๆ ด้วยแววตาไม่พอใจ “บอกให้จอดทางเข้ามอ ที่พูดไปไม่ได้ฟังเลยหรือไง หูตึงเหรอ” มังกรยักไหล่เล็กน้อย มือยังวางสบายบนพวงมาลัย สีหน้าดูไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับความวุ่นวายที่ตัวเองเป็นต้นเหตุ “ได้ยิน” เขาตอบเสียงเรียบ ก่อนจะหันมายิ้มมุมปาก “แต่ไม่อยากทำ” “โอ๊ย…รำคาญว่ะ” มังกรหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะเอียงตัวเข้ามาใกล้ พูดเสียงต่ำราวกับตั้งใจให้ได้ยินกันแค่สองคน “หึ ตอนอยู่บนเตียง เธอไม่เห็นบ่นว่ารำคาญแบบนี้บ้างละ” ครีมมี่ชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะหันมาจ้องเขานิ่ง ๆ ดวงตาคมขึ้นเล็กน้อย “ก็เรื่องบนเตียงพี่ทำดีนี่” เธอเว้นจังหวะนิดเดียว ราวกับตั้งใจให้เขาได้ยินชัดทุกคำ “ทำดี ก็สมควรได้คำชม ไ