"ใช่สิแก้มใสจำได้ ไหนบอกว่าเอาทิ้งแล้วไง" เธอจับเลโก้ที่ผมบอกเอาทิ้งแล้ว ตอนที่เธอย้ายมาอยู่ด้วยก็ถามหา แต่ผมปดไปว่าเอาทิ้ง
มันเป็นเลโก้ชิ้นแรกที่เราต่อด้วยกัน มีค่าทางจิตใจมาก ใครจะกล้าทิ้งเล่า
"ก็เอาทิ้งไว้ที่นี่ไง"
"เขาไม่เรียกว่าทิ้ง เขาเรียกว่าเก็บต่างหาก เก็บไว้อย่างดีด้วย ^^" เธอยิ้มแก้มปริ
"จะนอนได้ยัง"
"ยังไม่ง่วง" เธอบอกแล้วยืนชื่นชมเลโก้ต่อ
"งั้นพรุ่งนี้ไม่ต้องไปปั่นจักรยานเล่น"
"ปั่นที่ไหน" เธอเลิกสนใจเลโก้ทันที
"แถวนี้แหละ"
"ถ้านอนพาไปจริงนะ" เธอเดินมาจับมือผม สายตาที่บอกว่าห้ามโกหกนะ
"จะโกหกทำไม"
"^^ งั้นนอนดีกว่า" เธอรีบปีนขึ้นเตียง นอนห่มผ้าเรียบร้อย พูดง่ายซะไม่มี
จุ๊บ
"ฝันดีนะ>รุ่งเช้า
ผมโดนเด็กแสบปลุกตั้งแต่เช้า เพราะสัญญาว่าจะพาไปปั่นจักรยาน เธอดูตื่นเต้นมากกับการจะได้ไปปั่นจักรยาน ตอนนี้เข้าไปอาบน้ำเตรียมตัวออกไปแล้ว ผมยังนั่งมึนๆ นอนไม่พออยู่เลย
"เสร
