แหมะ!
หยดน้ำหยดลงบนแขนผม เงยหน้าขึ้นมองก็เห็นเมียร้องไห้น้ำตานอง
"ฮือออ ตัวแสบขอโทษ" เธอปล่อยโฮ โผลงกอดคอผม
"ร้องทำไม" โอบกอดตัวแสบ พึ่งบอกว่าไม่อยากเห็นน้ำตาเธอไม่ถึงชั่วโมง
"ที่รักจะลงโทษ ทำตัวแสบเจ็บ" เธอบอกเสียงสั่นเครือ กอดผมแน่น
"ก็ตัวแสบไม่น่ารักก่อน" แล้วใครจะทำเมียเจ็บได้ลงวะ ก็แค่ขู่ไปงั้นแหละ
"ตัวแสบแค่แกล้งเล่น ไม่ได้คิดจริงซะหน่อย" เธอบอกเสียงอู้อี้ชิดคอผม
"งั้นถ้าฉันบอกอยากมีแฟนเพิ่มล่ะ"
"ไม่ให้มี! ไม่ให้พูด!" เธอผละออกมองหน้าด้วยท่าทางโมโห
"เห็นมั้ยล่ะ"
"ตัวแสบขอโทษได้มั้ย จะไม่แกล้งแบบนี้อีก" เธอทำหน้าสำนึกผิด น่างสงสารมาก
"ครับ" ผมยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้ ก็ต้องใจอ่อนอยู่แล้ว
"แล้วจะยังลงโทษมั้ย"
"ดูก่อน ถ้าน่ารักก็ไม่ลงโทษ" ผมปิดน้ำ แล้วอุ้มตัวแสบเดินเข้าบ้านทั้งอย่างนั้น
"ไม่อยากให้ที่รักลงโทษ" เธอก้มลงบอกด้วยสายตาออดอ้อน
"ไม่อยากนอนกับฉันเหรอ?" ผมเงยหน้าขึ้น
