พออาหารมาส่งถึงห้อง ตัวแสบก็ลงมือกินทันที สงสัยจะหิวจริง
"ตัวแสบกินไม่ลง แต่ลูกหิว" เธอเงยหน้าขึ้นบอกผมที่นั่งมองเธอกิน จะบอกว่าในสถานการณ์แบบนี้เธอก็กินไม่ลง แต่ที่กินเพราะลูกในท้องหิวใช่มั้ย
"ลูกหิวก็กินเยอะๆ" ผมคีบอาหารของชอบใส่จานให้ ทำให้ตัวแสบยิ้มแก้มปริ ปกติผมจะคีบผักให้ แต่วันนี้ถือเป็นกรณีพิเศษแล้วกัน
ผมนั่งมองตัวแสบกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยรอให้เธอกินอิ่มแล้วถึงจะคุยเรื่องที่ค้างคาต่อ
"อิ่มแล้ว?" ผมถามตัวแสบที่วางช้อนลง
"อือ^^" เธอพยักหน้า หยิบน้ำขึ้นดื่ม กินอิ่มก็จะอารมณ์ดีแบบนี้แหละ
"งั้นไปนั่งคุยกันหน่อย" ผมลุกจากเก้าอี้ตรงข้ามมานั่งข้างๆ เธอแทน
"คุยอะไร" เธอหันมามองถามตาซื่อ นี่ลืมเรื่องที่คุยกันก่อนหน้าแล้วเหรอ
"จะเลิกจริงเหรอ" ผมถามหน้าเครียด ถึงจะรู้ว่ายังไงก็ไม่เลิกก็เถอะ เพราะผมไม่ยอมเลิกแน่นอน!
"อยากให้เลิกมั้ย" เธอมองสบตา สายตาเศร้าสร้อย
"ไม่!" ตอบแบบไม่ต้องคิด
