ตอนเย็น คอนโดอลิซ
“มาเร็วจังเลยค่ะ ขึ้นห้องกัน ”
อลิซลงมารับผมที่ล็อบบี้เหมือนเดิม พร้อมรอยยิ้มสดใสที่เธอชอบส่งมาให้ผม แต่ผมกลับไม่รู้สึกสดใสเอาซะเลย ในสมองเอาแต่คิดถึงไอ้หนุ่มวิศวะที่มันกล้ามายุ่งกับคนของผม วันนี้ผมต้องรู้ให้ได้ ว่าไอ้หมอนั่นเป็นใคร ผมเดินตามอลิซมาเงียบๆ จนกระทั่งถึงห้องของเธอ
“ พี่รออลิซที่โซฟานะคะ เดี๋ยวอลิซไปเอายานวดในห้องแป๊บเดียว ซื้อเตรียมไว้แล้วตั้งแต่ตอนกลับจากมหาลัย”
เธอบอกผมท่าทางปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อก่อนหน้า
“ เดี๋ยว ยังไม่ต้องไปเอายานวดอะไรทั้งนั้น คุยกับพี่ก่อน บอกมาว่าไอ้หนุ่มวิศวะคนนั้นมันเป็นใคร แล้วมันมีเบอร์ มีไลน์อลิซตอนไหน”
วันนี้ผมต้องรู้คำตอบให้ได้ และต้องรู้ให้ได้เท่านั้น
“ อะไรกันคะ อลิซบอกแล้วว่าไม่ได้คิดอะไรกับพี่เขา พี่ไม่โมโหสิคะ”
“ ไม่โมโหได้ไงวะ ก็มันมายุ่งกับอลิซ พี่แค่จะบอกมันว่าอย่ามายุ่งกับคนของพี่ แค่นี้อลิซไม่เข้าใจอ
