วันนั้นหลังจากทานอาหารแล้วธงธรณ์กับสร้อยสนขอตัวกลับ ชายหนุ่มยกตะกร้าชมพู่มะเหมี่ยวใส่ท้ายรถเพื่อนำไปฝากคุณพริ้มมารดาของคนรัก “ขอบคุณนะคะคุณน้า ดีจังเลยค่ะคุณแม่ชอบเอาไปทำชมพู่มะเหมี่ยวลอยแก้วค่ะ” เธอขอบคุณนางธนิดาจากนั้นจึงขอตัวลา “งั้นหนมขอตัวกลับก่อนนะคะคุณยาย คุณน้า อาหารวันนี้อร่อยมากค่ะ” “จ้ะ เอาไว้มาใหม่นะ มาบ่อยๆ ลูก” คุณยายเพ็ญตอบ ความสดใสร่าเริงของสร้อยสนทำให้บ้านดูสดชื่นขึ้นเวลามีเสียงเธอพูดแจ้วๆ “ธงขับรถดีๆ อย่าขับรถเร็วนะลูก หนมฝากบอกคุณแม่นะว่าวันหน้าน้าจะหาโอกาสไปเยี่ยมจ้ะ” นางธนิดาย้ำก่อนที่สองหนุ่มสาวจะออกมา “ผมว่าต่อไปเรามาเครื่องดีกว่าจะได้ไม่เพลีย” ชายหนุ่มพูดขึ้นเมื่ออยู่กันตามลำพังภายในห้องโดยสารรถยนต์ “หนมก็บอกคุณธงแล้วว่ามาเครื่องดีกว่า จะได้ไม่ต้องเหนื่อยขับรถไงคะ แถมพอหนมจะช่วยเปลี่ยนมือก็ไม่ยอมอีก” 'ฟังกันสักทีก็ดี' หญิงสาวคิดในใจการขับรถไปกลับกรุงเทพฯ -

