สร้อยสนมองตามหญิงสาวที่เดินจากไปอย่างไม่สบายใจนัก แต่ธงธรณ์ไม่ได้ใส่ใจอะไร เขารับของจากพนักงานขายและคืนบัตรมาให้เธอจึงปฏิเสธ
“บอสเอาคืนไปไหมคะ แค่เงินสดที่โอนให้แต่ละเดือนมันก็พอค่ะ”
ธงธรณ์ไม่ใช่คนเรื่องมาก เขาอยู่ง่ายกินง่ายไม่เน้นหรูหราฟุ่มเฟือยขอแค่คุณภาพดี หากจะซื้อก็ซื้อของใหญ่ราคาสูงไปเลย ส่วนเรื่องจุกจิกอย่างอาหารสามมื้อกับค่าใช้จ่ายจิปาถะกับเงินที่เขาให้ในส่วนของเงินสดในแต่ละเดือนเธอใช้ไม่เคยหมด
“เก็บไว้ที่คุณน่ะดีแล้ว ละวันนี้แม่ผมเป็นยังไงบ้าง” เขาคิดว่าความเป็นผู้หญิงเหมือนกัน อาจจะทำให้มารดาพูดคุยกับสร้อยสนในเรื่องลึกๆ ได้มากกว่าคุยกับลูกชายแบบเขา
“ค่ะ วันนี้ท่านดูดีขึ้น ดูมีความสุขนะคะ ยกเว้นตอนที่เล่ากับเรื่องเก่าๆ ค่ะ”
“เรื่องเก่าๆ เรื่องอะไร” ธงธรณ์ซักต่อ
“เรื่องคุณพ่อคุณ เรื่องตอนที่ท่านหนีมากับคุณพ่อคุณจนท่านจากไป จนเรื่องมาถึงวันนี้แบบคร่าวๆ ค่ะ”
สร้อยสนเข้าใจ
