“ใช่ครับท่าน ผมสอบถามจากคนเก่าแก่ในละแวกนั้นบอกว่าคุณธนิดาที่ตอนนั้นท้องแก่มากมีคุณยายแถวนั้นช่วยให้ที่พักจนเธอคลอดลูก เธอเลยเลี้ยงลูกอยู่ที่นั่นจนกระทั่งอีกปีหรือสองปีเจ้าของบ้านเสียชีวิตลงเธอเลยพาลูกย้ายไปที่กระบี่ ไปเช่าห้องแถวในตลาดทำขนมขายอยู่ตรงนั้นอีกเกือบสิบปีจนเธอมีคดีฆ่าคนตาย รับโทษในเรือนจำอยู่หลายปีพอออกมาเธอก็ไปทำงานในสวนยางแล้วมาเป็นแม่ค้าขายของ ส่วนลูกชายเธอพอแม่ติดคุกก็เลยถูกส่งไปที่สถานสงเคราะห์จนมีคนมารับอุปการะจนโต ไปเรียนต่อเมืองนอกเพิ่งกลับมาไม่กี่ปีและเพิ่งได้เจอกับคุณธนิดาก่อนหน้านี้ไม่กี่วันครับ”
“ไฟไหม้ ติดคุกนี่มันอะไรกัน” อรรธพึมพำ
“ใช่ครับ เธอฆ่าคนตายในคดีที่มีคนบุกเข้าไปจะข่มขืนเธอเลยเอามีดทำขนมแทงจนตายหลายแผล ศาลมองว่าเธอทำเกินกว่าเหตุเลยตัดสินจำคุกครับ”
“แล้วนิดาไม่เคยแต่งงานเลยเหรอ” อรรธถามต่อ
“ไม่เลยครับท่าน เธออยู่กับลูกชายสองคนมาตลอดจนติดคุกแล้วพอ
