เช้าวันต่อมาสร้อยสนลืมตาตื่นพบว่าตัวเองนอนอยู่คนเดียวในห้องนอนของคนรัก แสงแดดที่ส่องเข้ามาทำให้รู้ว่าตอนนี้น่าจะสายมากแล้ว หญิงสาวเดินกลับห้องมาอาบน้ำแต่งตัว “ไปไหนของเขา ทำไมไม่ปลุก” เธอบ่นขณะแต่งตัวลงบันไดมายังชั้นล่าง หูได้ยินเสียงในห้องครัวจึงเข้าไปดูจึงเห็นว่าเจ้าของบ้านกำลังล้างจานชามที่ใช้เมื่อคืนใกล้เสร็จแล้ว “ตื่นแล้วเหรอ รีบลงมาทำไมนอนต่อก็ได้นะ” เขาเช็ดมือหลังจากที่คว่ำจานใบสุดท้ายลงในชั้นเหนืออ่างล้างจาน พลางเดินมาหาเธอ “หรือว่าหิว” ธงธรณ์มองหน้าเธอ จับเส้นผมทัดหูให้อย่างนุ่มนวล “ค่ะ หิวข้าว” สร้อยสนขัดเขินจนแทบจะไปไม่เป็นในเช้าวันแรกหลังจากผ่านคืนที่มีความสัมพันธ์ก้าวหน้าไปอีกขั้น “หิวก็กิน ออกไปกินข้างนอกไหม จะได้ไปวัดต่อ” “คะ ไปวัดเหรอ” เธอนึกแปลกใจ “ใช่ ผมอยากไปทำบุญ หนมชอบไปทำบุญหรือเปล่า” เขาคิดว่าเธอน่าจะชอบเพราะเธอเคยเล่าว่าไปทำบุญตามวัดต่างๆ กับมารดาบ่อย “

