ในห้องนั่งเล่นที่เคยเงียบสงบ จู่ๆ บรรยากาศก็ตึงเครียดขึ้น
เย็นวันนั้น อัยดานั่งอยู่บนโซฟาตัวยาว พลางใช้มือลูบท้องที่แก่จัดของตัวเองเบาๆ เธอกำลังอ่านนิตยสารเพลินๆ ส่วนภีมเพิ่งเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมนมอุ่นๆ ในแก้ว
"อัย... ดื่มนมหน่อยครับ ลูกจะได้แข็งแร—"
"อึก... ภีม"
เสียงแก้วนมในมือภีมเกือบหล่นเมื่อเห็นอัยดาหน้าซีดเผือด เธอทิ้งนิตยสารลงกับพื้นแล้วใช้มือกุมท้องแน่น ร่างกายคุดคู้ลงด้วยความเจ็บปวดที่จู่โจมเข้ามาอย่างรวดเร็ว
"พี่เป็นอะไร! เจ็บท้องเหรอ!?" ภีมพุ่งตัวเข้าไปคุกเข่าข้างๆ โซฟาทันที สีหน้าเขาตื่นตระหนกยิ่งกว่าเจอวิกฤตไหนๆ ในชีวิต
"มัน... มันปวดค่ะภีม ปวดเหมือนมีอะไรมาบีบแรงๆ ที่ท้อง... โอ๊ย" อัยดาสูดหายใจเข้าลึก พยายามคุมสติแต่ความเจ็บทำให้เธอต้องขยำแขนเสื้อของภีมจนยับยู่ยี่
"ใจเย็นๆ นะอัย หายใจลึกๆ แบบที่หมอสอน"
ภีมบอกเสียงสั่น มือหนาลูบหลังภรรยาอย่างลนลาน "เดี๋ยวผมไปหยิบ
