บรรยากาศภายในรถคันหรูเงียบกริบจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ครางเบาๆ ภีมที่ตอนนี้ยังอยู่ในลุคเดิม สุดเนี้ยบจากการถ่ายแบบ นั่งกุมพวงมาลัยด้วยใบหน้าบูดบึ้ง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนแทบเป็นปม สายตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ถนนข้างหน้าโดยไม่หันมามองคนข้างๆ เลยแม้แต่นิดเดียว
อัยดาลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของแฟนหนุ่มแล้วก็ใจไม่ดี เธอรู้ดีว่าภายใต้ใบหน้านิ่งเฉยนั้น ภีมกำลังอารมณ์ร้อนครุกครุ่นอยู่ข้างใน
"นี่ภีม... เป็นอะไรไปอะ? งานเมื่อกี้ออกมาดีมากเลยนะ ทุกคนชมภีมใหญ่เลย"
อัยดาเอื้อมมือไปแตะแขนแกร่งเบาๆ อย่างเอาใจ
ภีมถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะหักพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าจอดข้างทางในที่เปลี่ยวตาคน เขาดับเครื่องยนต์แล้วหันมามองอัยดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
"พี่ก็รู้ว่าผมเกลียดอะไรแบบนี้ที่สุดพี่อัย"
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาอย่างจริงจัง
"ผมไม่ชอบให้ใครมาจ้องหน้าผม ไม่ชอบให้ช่างภาพมาสั่งให้ผมท
