ผู้หญิงอีกคนที่สวมชุดเหมือนเธอ ทำผมเหมือนเธอมีพร็อพเหมือนเธอในคืนนี้ทุกประการ ตอนนี้กำลังนั่งยีหัวตัวเองให้ดูรุงรังขณะที่ภารัณดึงกระเป๋าของจารวีไปค้นหาอะไรบางอย่าง
ชายหนุ่มส่งกุญแจรถของเธอให้หญิงสาวคนนั้น เธอรับไปก่อนจะยิ้มให้จารวี ก้มศีรษะนิดๆ แล้วพูดว่า
“ขออนุญาตนะคะคุณไจ๋”
เธอเปิดประตูรถแล้ววิ่งลงไปด้วยท่าทางกระหืดกระหอบราวกับหนีตาย หญิงสาวนิรนามคนนั้นใช้กุญแจรถที่ได้ไปเมื่อครู่เปิดประตูรถของจารวีแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว จารวีที่งงอยู่หลายนาทีเริ่มได้สติเธอมองหน้าภารัณที่มีสีหน้าเครียดขรึม
“นี่มันอะไรกัน พวกคุณทำอะไร”
ภารัณดับไฟในรถลงเหมือนเดิม เขาจุ๊ปากชี้ให้เธอดูรถอีกคันที่เคลื่อนตัวออกจากอีกมุมหนึ่งของลานจอดรถขับตามรถเธอออกไปอย่างรวดเร็ว
“อย่าเพิ่งพูดอะไร”
เขาทำเสียงเบาโดยที่ไม่จำเป็น เพราะถึงอย่างไรก็ไม่มีเสียงดังออกนอกตัวรถอยู่แล้ว
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ชายหนุ่มเปิดลำโพงใ
