เช้าวันอาทิตย์ภารัณไปคุยงานเรื่องที่ดินที่จะใช้ก่อสร้างสถานี เจ้าของเป็นผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ในจังหวัดปทุมธานี ที่ดินผืนนี้มีเนื้อที่ประมาณหนึ่งร้อยไร่ ชายหนุ่มไปพร้อมกับมาริศและทีมกฎหมาย ทีมรักษาความปลอดภัยอีกจำนวนหนึ่ง
“สวัสดีครับผู้ใหญ่”
ภารัณก้มศีรษะให้ชายวัยกลางคน อายุราวห้าสิบเศษ รูปร่างสูงใหญ่ผิวคล้ำแดด สวมสร้อยทองเส้นโตและสวมหมวกเดินออกจากบ้านไม้สักทองหลังใหญ่ที่สุดในละแวกนั้นลงมาต้อนรับเขา
“สวัสดีครับคุณภารัณ ไม่คิดว่าคุณจะมาเองจริงๆ เชิญทางนี้เลยครับไปดูที่กันก่อน”
“เราคุยกันเรื่องวางมัดจำเลยก็ได้ครับผู้ใหญ่ ตัวที่ผมดูมาหลายรอบแล้ว” ชายหนุ่มเข้าเรื่องทันที เขาเป็นห่วงจารวีที่อยู่บ้านตามลำพัง
“งั้นเราไปที่สำนักงานเลยดีกว่าครับ” หนุ่มใหญ่เดินตรงไปขึ้นรถ เขาถามชายหนุ่มว่า
“เราไปด้วยกันเลยก็ได้ครับ ให้คนของคุณขับรถตามไป”
ภารัณจำเป็นต้องพยักหน้า เขาไม่อยากทำตัวเรื่องเยอะให้เ
