และแล้วกิจกรรมในช่วงสุดท้ายก็เดินทางมาถึง เป็นช่วงเวลาที่หลายคนรอคอยที่จะปลดปล่อยกับธรรมชาติ พื้นที่ตรงนี้คือน้ำตกที่สะอาดและบริสุทธิ์ บรรยากาศรอบข้างถูกโอบอุ้มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่และกลิ่นดินของป่าดิบชื้น ซึ่งหายากมากสำหรับในเมืองที่เจริญแล้ว
“โห สวยเหมือนภาพวาดเลย”
น้ำตาลยกมือขึ้นมาทำภาพเป็นกรอบสี่เหลี่ยม ก่อนจะยื่นไปด้านหน้าเหมือนกำลังบันทึกภาพนั้นไว้ในความทรงจำ
“แต่น้ำแรงเชียว”
ดาด้าเริ่มหน้าเจื่อนเมื่อมองเห็นน้ำตกที่กระหน่ำเทลงมาจนเกิดเสียงดัง อาการหวาดกลัวและวิตกกังวลเริ่มแสดงออกให้เห็น
“งั้นแกก็ไม่ต้องเข้าไปใกล้”
ดาด้าพยักหน้าเข้าใจทันที
“ไม่คิดจะเข้าใกล้อยู่แล้ว แค่ได้ยินเสียงยังรู้สึกเวียนหัวเหมือนจะอ้วกเลย”
ภาพในวัยเด็กย้อนกลับเข้ามาในหัวอีกครั้ง หากใครที่ไม่เคยจมน้ำมาก่อน คงไม่เข้าใจความรู้สึกนี้ โดยเฉพาะความรู้สึกของคนหัวใจหยุดเต้นไปแล้ว แต่ถูกปั๊มหัวใจจนฟื้นคืนมาใหม่อย่
