กีฬาสานสัมพันธ์จบลงตั้งแต่ช่วงเย็น และผลปรากฏว่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ชนะทั้งฟุตบอลหญิงและชาย คนในคณะต่างไปดื่มฉลองให้กับความสำเร็จในครั้งนี้ แต่เฟียสไม่มีอารมณ์ที่จะออกไปฉลองกับใคร เธอหงุดหงิดตั้งแต่เริ่มเกมจนถึงค่ำ เลยต้องกลับมาที่ห้องเพื่อทำแผลให้กับตัวเอง
“ซี้ดดด ตอนล้มทำไมไม่เจ็บเท่านี้เนี่ย”
คนร่างเล็กกระทืบเท้าในขณะที่กำลังนั่งชันเข่าทำแผลให้ตัวเอง อาจจะเป็นเพราะตอนที่โดนเตะตัดขาจนล้มกลิ้งไปกับพื้นเธอเอาแต่โกรธเป็นไฟสุมใจ เลยลืมนึกถึงแผลนอกกายไปเสียสนิท
ครืดดด...
เสียงมือถือที่ตั้งสั่นไว้อยู่บนโต๊ะดังขึ้นมาระหว่างที่เฟียสเตรียมจะเก็บกล่องยา เธอจึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับ
“ฮัลโหลล”
เสียงที่กรอกเข้ามาดังแข่งกับเสียงเพลงและเสียงพูดคุยดังวุ่นวายไปหมด
“ว่าไงแก”
เฟียสตอบรับดาด้าที่โทรเข้ามาในช่วงดึก คาดว่าตอนนี้คงเมาได้ที่
“แกหายหัวไปไหนเนี่ย ทำไมไม่มา”
เสียงยานคางตะโกนเข้า
