วันที่มีเรียนบ่ายเช่นนี้ ช่างเป็นช่วงเวลาที่ดีมากจริง ๆ เพราะสิงขรจะได้นอนกอดเฟียสนาน ๆ ตื่นขึ้นมาในช่วงสายก็ยังคงเห็นใบหน้าอีกฝ่ายอยู่ใกล้ ๆ
“รู้นะว่าตื่นแล้ว”
เขาเขี่ยนิ้วลงที่ปลายจมูกโด่งจนเธอต้องยอมลืมตาพลันปัดมือของเขาออก
“ตื่นแล้ว แต่อยากนอนต่อไง”
เธอตอบเสียงอู้อี้พลางซบลงที่อกของเขา
“ขี้เซาจริง ๆ”
เขาซุกจมูกลงแก้มนุ่มของเธอแล้วกดหอมฟอดใหญ่ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มบ่งบอกว่าเขามีความสุขมากเหลือเกิน
“หอมทั้งวันทั้งคืน แก้มฉันช้ำหมดแล้วมั้ง”
“ก็คนมันรักนี่”
เขาลูบมือไปตามแก้มของเฟียส ก่อนจะเลื่อนลงมายังเนินอกพลันบีบขยำเนื้อนุ่มนิ่มเต็มกำมือ
“ไม่ต้องเลย”
เธอรู้ทันเขาในทันที จึงรีบปัดมือออก แต่กลับถูกสิงขรจับตัวเธอกดลงเตียงแล้วคร่อมทับ
“อื้ออ พะ พี่สิง”
เฟียสเงยหน้าด้วยความเสียวซ่าน ยามถูกซุกไซ้ตามซอกคอ แล้วเลื่อนจูบมายังเนินอก
“ไม่เอาา หิวข้าวแล้ว”
เฟียสเอ่ยทั้งที่ยังแอ่นอกรับป
