“โอ๊ะ เจ็บ! แง้ ดรีมมี่แกล้งเดียร์ทะมาย~” เสียงของเดียร์น่าร้องลั่นเมื่อถูกเจ้าลูกหมูน้อยอย่างดรีมมี่แย่งเอาตุ๊กตาฉลามเบบี๋ชาร์คสีฟ้าที่อยู่ในมือไป
“เอาคืงมา ๆ”
“ไม่ให้ ๆ ดรีมจาเอา หลาม ๆ” ดรีมมี่เมื่อเห็นว่าเดียร์น่าจะเข้ามาแย่งตุ๊กตาคืนก็ลุกขึ้นวิ่งเตาะแตะหนีไป เป็นเหตุให้เจ้าลูกหมูอีกตัวต้องรีบวิ่งตาม
“เอาคืงมา ฮึก เอามานะ!”
“ไม่ให้! จาเอา ๆ” อาจด้วยเพราะวัยเพียงแค่สามขวบกว่าทำให้การทรงตัวของเจ้าลูกหมูทั้งหลายยังไม่ค่อยแข็งแรงนัก วิ่งได้ไม่เท่าไรก็ล้มกลิ้งลงไปที่พื้นจนเข่าถลอก
“แง้~ เดียร์น่าผลักดรีมทะมาย ฮืออ หม่าม้า~ ดาดี๊~ ฮืออ” ดรีมมี่แหกปากร้องไห้ลั่นบ้านจนเดวากับดาร์เรนที่กำลังคุมคนงานอยู่แถวนั้นต้องรีบวิ่งเข้ามาดู
“หม่าม้าครับ น้องเป็นอะไรครับ” และไม่วายที่ผู้เป็นพี่ชายคนโตอย่างดีนก็รีบวิ่งลงบันไดมาจากชั้นสองของบ้านด้วย
“ฮืออ~ เดียร์น่าผลักดรีมย้ม” ดรีมมี่รีบฟ้องผู้เป็น
