หย่าที่ 27
ข้าไม่เอาเจ้าไว้
การลงโทษครั้งใหญ่ในจวนผ่านไป บ่าวไพร่ที่ถูกฟาดโบยถูกสั่งพักงาน หากแต่ก็มีเกินกว่าครึ่งที่รักษาตัวจนกลับมาได้ หนึ่งในนั้นก็คือฉินจั่วเอ๋อ เซียวฉีสอบสวนเรื่องราวย้อนหลังก็มิได้พบความผิดปกติอันใด
แน่นอน นี่เป็นการกลั่นแกล้งของสตรีทั่วไปเรือนหลัง ลูกไม้แบบนี้เซียวฉีเป็นบุรุษย่อมไม่เคยพบ ทั้งเขาไม่เคยมีอนุ ดังนั้นจึงมองไม่ออก
แต่ยังมีคนหนึ่งที่มองออกได้ นั่นเป็นถังโหรวเอง
นางความจริงก็มิได้เอะใจ เพียงรู้สึกว่าขณะอยู่ในจวนตนถูกผู้คนเอารัดเอาเปรียบ ทีแรกยังเข้าใจว่าเป็นสามีไม่พอใจในตัวเองจึงสั่งบ่าวไพร่ไว้
เพียงแต่ตอนนี้นางเดาได้ หลังได้ยินชื่อฉินจั่วเอ๋อ นางพลันนึกได้เรื่องหนึ่งขึ้นมา
สมัยรับใช้เขาอยู่ในกระโจมนางยังเด็ก นางทราบว่าท่านแม่ทัพของตนได้รับจดหมายบ่อยครั้ง แต่จะมีบางฉบับที่พอเขาเปิดอ่าน เขาจะยิ้มน้อยๆ ยามนั้นนางรู้สึกแปลกใจมาก เลยใช้ความกล้าแอบไป
