มาร์โบโลกลับมาจากทำงานด้วยท่าทางหงอยๆ เหตุก็เพราะว่าตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาทั้งลูกและเมียไม่ยอมพูดจากับเขาเลย ทั้งที่เขาปราบพยศแม่ของลูกให้สลบไสลคาอกแล้ว นึกว่าจะสิ้นฤทธิ์ละพยศ ที่ไหนได้แม่คุณทำเมินเขาหนักกว่าเดิมเป็นเท่าตัว จะเดินเข้าไปทักทายให้พอชื่นใจหน่อยทั้งสองสาวต่างวัยก็ร่วมใจกันสมัครสมานสามัคคีบ่ายหน้าหนี ทำเป็นไม่แยแส
จะหนักก็ตรงแม่ของลูกนี่แหละ ลักษณ์ณาราไม่เพียงทำท่าหมางเมินเหินห่างไม่พูดกับเขาเท่านั้น เธอยังไม่ยอมให้เขาเข้าห้องไปนอนด้วย เดือดร้อนให้คนติดเมียงอมแงมต้องมานอนหนาวที่ห้องคนเดียว ส่วนเมียเขาน่ะเหรอ จรลีหอบผ้าหอบผ่อนไปนอนห้องลูกอย่างสุขกายสบายอุราได้หน้าตาเฉย
ก้าวเรียวขาเพรียวลงจากรถ ก็เดินถือเสื้อสูทเข้าบ้านอย่างเอื่อยเฉื่อย ราวกับดอกไม้ที่กำลังเหี่ยวเฉาเพราะขาดน้ำมาหล่อเลี้ยงกิ่งก้านใบ รู้สึกเงียบเหงา ไม่มีชีวิตชีวายังไงชอบกล เมื่อไม่มีเสียงวิ่งตึงตังของน้องมิเกลมา
