ริมฝีปากบางประกบลงบนแก้มของคนหลับอย่างแผ่วเบา ปลายจมูกกดลงพร้อมกันเพื่อสูดดมกลิ่นกายที่เธอหลงใหลเข้าไปจนเต็มปอด ใบหน้าจิ้มลิ้มเผยรอยยิ้มขัดเขิน
"หอมอีกสิ พี่เดย์ยังไม่อยากตื่นเลย" ตรัยคุณบอกพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนที่จะลืมตาขึ้นมามองใบหน้าจิ้มลิ้มที่เป็นดั่งลมหายใจของเขา หลายคืนที่ผ่านมาเขาเฝ้าแต่โหยหาเธอมาตลอด ต้องทนทรมานใจนอนเหงามาตลอดหลายคืน แต่วันนี้พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็มีเธอมาปลุกด้วยวิธีแบบนี้ ทำให้หัวใจของเขาเป็นสุขอีกครั้ง ถึงแม้ว่าวันนี้เขากับเธอจะต้องจากกันอีกครั้ง เขาอยากหยุดช่วงเวลานี้ไว้ แต่ก็ไม่สามารถทำได้
"ไม่หอมแล้ว" ยลดาเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอาย ก่อนจะหยัดตัวลุกออกจากเตียง
"จะไปไหน มาให้พี่เดย์กอดก่อน" ตรัยคุณดึงรั้งร่างเล็กมาไว้ในอ้อมกอดพร้อมตวัดขาที่แสนจะแข็งแกร่งเกี่ยวรัดกายบางของเธอเอาไว้
"พี่เดย์"
"พี่เดย์ขอกอดยูมิแบบนี้อีกสิบนาทีนะ" ลำแขนแกร่งโอบกอดยลดาเอาไว้แ
