"ปล่อยตัวมะปรางเดี๋ยวนี้นะ"
"เฮียบาส! ช่วยมะปรางด้วย" เสียงของบาสดังขึ้นทำให้ทุกคนชะงัก เป็นโอกาสให้มะปรางดิ้นหลุดออกมาจากการเกาะกุมของพ่อกับแม่ได้ เธอรีบวิ่งไปหลบหลังเขาทันที
"อ๋อ ที่แกไม่ยอมกลับไปอยู่บ้านเพราะแอบมีผัวนี่เอง นังลูกไม่รักดี ฉันไม่น่าเลี้ยงแกมาจนโตแบบนี้เลย"
"ไม่ใช่นะแม่" มะปรางรีบปฏิเสธทันที
"ตอแหล แกยังกล้ามาตอแหลกับฉันอีกเหรอ" แม่ของมะปรางปรี่เข้าไปหมายจะทำร้ายมะปราง
"อย่าเข้ามาทำอะไรมะปรางอีกนะ ถึงจะเป็นแม่ผมก็ไม่ไว้หน้าเหมือนกัน" บาสชี้หน้าพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตาที่เขามองไปยังแม่ของมะปรางก็แข็งกร้าวบ่งบอกว่าเขาจะทำตามที่พูดจริงๆ
"แล้วแกมายุ่งอะไรด้วย นี่มันเป็นเรื่องในครอบครัว คนนอกอย่าเข้ามาแส่ ฉันเป็นแม่มัน ฉันจะทำอะไรกับมันก็ได้"
"ผมคงยอมให้คุณมาทำอะไรมะปรางต่อหน้าต่อตาผมไม่ได้"
"นังมะปราง นังลูกอกตัญญู แกเดินมาหาฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้แก่! ไปลากตัวนังมะป
