"ตาเดย์! ทำไมถึงพึ่งพายูมิกลับมา ป้าบอกให้พากลับมาส่งตั้งแต่เมื่อวาน เหลวใหลใหญ่แล้วนะ ทำยูมิขาดเรียนเป็นอาทิตย์ ลืมรสชาติไม้เรียวไปแล้วใช่ไหม" เมื่อหลานชายก้าวเท้าลงมาจากรถซุปเปอร์คาร์ของเขา ป้าแช่มที่ยืนถือไม้เรียวอยู่หน้าบ้านต่อว่าในทันที
"ป้า ผมโตแล้วนะ ยังจะเอาไม้เรียวมาขู่ผมอีก มุขนี้ใช้กับผมไม่ได้แล้ว ผมไม่กะ...โอ๊ย!!! เจ็บๆๆ" ตรัยคุณเดินเข้าไปหาป้าแช่มอย่างไม่กลัวเกรง เขาคิดว่าเป็นแค่คำขู่ เพราะป้าแช่มไม่เคยใช้ไม้เรียวกับเขาเลยตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัย แต่เขาคิดผิด ผู้เป็นป้าตวัดไม้เรียวใส่ก้นของเขาอย่างแรงจนร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บ พลางลูบก้นของตัวเอง สร้างรอยยิ้มปนขำให้กับเด็กสาว และเหล่าบอดี้การ์ดที่อยู่บริเวณบ้าน
"ขู่เหรอ คนอย่างป้าเคยขู่ด้วยเหรอ มานี่ ขออีกสักทีเถอะน่า" ป้าแช่มเอ่ยเรียกเมื่อหลานชายหลบหลังยลดาไม่ยอมออกมา ใครจะไปคิดว่าบอดี้การ์ดที่ไม่เคยกลัวอาวุธชนิดใดเลยอย่าง
