ณิชชากลับเข้าบ้าน กัลยารีบมาหาท่าทางร้อนใจ
“คุณณิชคะ พี่ทำข้าวต้มไปเสริฟให้คุณต้นแล้ว แต่เธอบอกว่าจะรอคุณณิชกลับมาค่ะ”
“เดี๋ยวณิชไปดูเองค่ะ แล้วข้าวต้มละคะ”
“นี่ค่ะ” กัลยารีบส่งถาดข้าวต้มให้
ณิชชารับถาดข้าวต้มที่ยังอุ่นมาถือไว้ เธอบอกกัลยาให้เอาขนมไปเก็บเผื่อจะจัดเป็นของว่างในช่วงบ่ายวันนี้ หญิงสาวขึ้นไปเคาะประตูเรียกอังกูร ไม่มีเสียงตอบจึงผลักประตูเข้าไปเห็นว่าร่างสูงนอนคว่ำหน้าบนที่นอนนิ่ง
“คุณเป็นยังไงบ้างคะหิวหรือยัง ทานข้าวทานยาก่อนค่ะ”
คนที่นอนบนเตียงขยับตัวพลิกกลับมานอนหงายทันที ณิชชาเพิ่งเห็นว่าเขาไม่สวมเสื้อแถมยังเปิดแอร์เย็นเฉียบ เธอวางถ้วยข้าวลงบนโต๊ะหัวเตียงเดินไปปรับแอร์ทันที
“สิบแปดองศาเย็นเกินไปแล้วค่ะ ปรับสักหน่อยนะคะแล้วคุณก็ควรจะสวมเสื้อด้วย”
ณิชชาปรับแอร์ให้เป็นยี่สิบสองแล้วเดินกลับมายกถาดข้าวต้มมาส่งให้
“ผมร้อน ถ้างั้นผมไปอาบน้ำนะ”
“ลุกมานั่งแล้วกินข้าวค
