“โอ๋ อย่าร้องนะลูกเดี๋ยวคุณแม่ตื่น” เสียงปกปราชญ์รีบโอ๋เด็กชายภควัตที่แผดเสียงร้องแทบจะทันทีที่ตื่นนอน ทำให้พริมาแอบหรี่ตามองคุณพ่อลูกอ่อนว่าเขาจะจัดการอย่างไร
เด็กชายวัยสามเดือนที่โตขึ้นอย่างรวดเร็วนับตั้งแต่หลังคลอด จากตอนนี้น้ำหนักสามกิโลกรัมในตอนแรกกลายเป็นห้าพันเจ็ดร้อยกรัม หนักกว่าข้าวสารหนึ่งถุงเสียอีก
ปกปราชญ์อุ้มลูกชายไว้แนบอกจัดการเตรียมเปลี่ยนผ้าอ้อม เขาทำได้จนคล่องตั้งแต่ลูกชายเกิดใหม่ๆ เพราะเกรงว่าพริมาจะมีอาการซึมเศร้าหลังคลอด เขาจึงพยายามช่วยแบ่งเบาการดูแลลูกและเรื่องอื่นๆ ในบ้านมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
“เดี๋ยวแนนช่วยค่ะ” หญิงสาวลุกมาช่วยสามีจัดการลูกชาย
“แนนไปนอนต่อเถอะ พรุ่งนี้ต้องไปทำงานไม่ใช่เหรอ” ปกปราชญ์ตอบ
“ค่ะ พรุ่งนี้มีแขกวีไอพีจองเหมาร้านไว้ แนนต้องไปคุมครัวของหวานว่าแต่คุณอยู่เลี้ยงลูกได้แน่นะ”
ตอนนี้ครบเวลาสามเดือนที่เธอแจ้งลาหยุดกับบรรดาหุ้นส่วนและพนักงา
