Part: ขมิ้น
"แม่คะ... ฮึก ขมิ้นขอโทษ ขมิ้นทำให้แม่เสียใจ" ฉันพนมมือไหว้แม่ทั้งน้ำตา ความรู้สึกผิดมันล้นอกที่ปล่อยตัวจนท้องในวัยที่ยังไม่พร้อมแบบนี้
"ไม่ร้องสิลูก... เดี๋ยวไม่ดีต่อเจ้าตัวเล็กในท้องนะ" แม่ลูบหัวปลอบฉันเบาๆ จนฉันเริ่มสงบ
แกร๊ก! ประตูห้องพักฟื้นเปิดออก พร้อมกับร่างของคนที่ฉันโหยหาที่สุด "ขมิ้น!"
"พี่สิงค์..." ยิ่งเห็นหน้าเขา น้ำตาก็ไหลพรากอีกรอบ ฉันผิดเองที่ไม่ระวัง ผิดเองที่ไม่ได้กินยาคุมจนเรื่องมันเป็นแบบนี้
"แม่ฝากขมิ้นด้วยนะสิงค์... แม่ขอไปหาอะไรมาให้ขมิ้นทานก่อน" แม่พูดจบก็เดินเลี่ยงออกไป ให้เราได้คุยกัน
"ไม่ต้องคิดมากนะขมิ้น... ตอนนี้เรามีครอบครัวกันแล้วนะ" พี่สิงค์ยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วกุมมือฉันไว้ "พี่จะดูแลขมิ้นกับลูกเอง"
"แต่แม่พี่ยัง..."
"ชู่ววว... แคร์แค่เราสามคน (พี่ พายุ และขมิ้น) ไม่ได้เหรอ?" พี่สิงค์ขัดขึ้นก่อนที่ฉันจะคิดมากไปกว่านี้ เขาโน้มตัวลงมากอดและห
