แสงแดดยามเช้าลอดผ่านหน้าต่างโกดังร้างเข้ามา กระทบกับร่างเปลือยเปล่าของ ซิม และ ริสา ที่นอนทอดกายอยู่บนเบาะรถสปอร์ตหรู ซิมลืมตาขึ้นมามองหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เขาไม่ปฏิเสธเลยว่า "รสชาติ" ของริสามันทำให้เขาเสพติดอย่างที่ไม่เคยเป็นกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน
"อื้อ..." ริสาครางเบาๆ ก่อนจะลืมตาขึ้น เมื่อเห็นใบหน้าหล่อร้ายของซิมอยู่ใกล้เพียงคืบ ความทรงจำเมื่อคืนก็ไหลย้อนกลับมา เธอรีบผลักอกเขาออกทันที "ไอ้คนฉวยโอกาส! ปล่อยฉัน!"
"ฉวยโอกาสงั้นเหรอ?" ซิมหัวเราะในลำคอพลางรวบมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือหัว "เมื่อคืนใครกันที่ร้องขอให้ผมทำแรงๆ ใครกันที่จิกหลังผมจนแสบไปหมดแบบนี้?"
"หุบปากนะ! เรื่องเมื่อคืน... ฉันถือว่าให้ทานลูกหมาหิวน้ำ!" ริสาหน้าแดงซ่านด้วยความอับอาย
"หมาตัวนี้มันหิวน้ำบ่อยซะด้วยสิ... และดูเหมือนน้ำหวานจากเธอมันจะแก้กระหายได้ดีที่สุด" ซิมโน้มหน้าลงไปกระซิบชิดริมฝีปาก "จำไว
