บทส่งท้าย

682 Words

ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่อู่พยัคฆราช เสียงคำรามของเครื่องยนต์ขนาดเล็กดังสนั่น 'สิงหา' ในวัย 5 ขวบ ถอดแบบความนิ่งขรึมและสายตาเจ้าเล่ห์มาจาก ซิม ผู้เป็นพ่อมาเป๊ะๆ เขากำลังบังคับรถแข่งจิ๋วเบียดเข้าทางโค้งอย่างน่าหวาดเสียว ขณะที่ 'พยัคฆ์' ลูกชายของ ภาคิน ที่อายุไล่เลี่ยกัน ก็ไม่มีคำว่ายอมแพ้ สายตาที่มุ่งมั่นและทักษะการคุมพวงมาลัยที่ถอดแบบบอดี้การ์ดสายบู๊มาทำเอาคนเป็นปู่และเป็นปี๊ลุ้นจนตัวโก่ง "ดูท่าไอ้พยัคฆ์มันจะเอาจริงว่ะพายุ ลูกไม้มันหล่นใต้ต้นจริงๆ" สิงค์ หัวเราะในลำคอพลางจิบกาแฟ สายตาจ้องมองหลานชายด้วยความภาคภูมิใจ "กูว่าไอ้สิงหานั่นแหละแสบกว่า มันเดินเกมเงียบเหมือนพ่อมันไม่มีผิด... แย่งไลน์วิ่งหลานกูไปเฉยเลย!" พายุ ตบเข่าฉาดอย่างสะใจ ขมิ้นที่เดินถือจานแตงโมเย็นๆ ออกมามองดูสามีและเพื่อนรักที่กลายเป็นคุณปู่คุณปี๊สายสปอยล์หลานไปแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า "เบาๆ หน่อยค่ะคุณสิงค์ คุณพายุ หลานๆ ยังเ

Great novels start here

Download by scanning the QR code to get countless free stories and daily updated books

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD