"ไอ๊หยา!!! นั่นมันอาเอิงเอย ลูกสาวของอาอรอุมาหรือเปล่าอาตี๋ ช่วยม้าดูหน่อยเร็ว"
"ใช่เหรอม้า อั๊วขอดูรูปในโทรศัพท์ม้าหน่อย" มังกรมองตามไป ก็เห็นสาวสวยจึงรีบพูดกับแม่ตัวเองทันที
"ใช่ ๆ ไม่ผิดแน่ อาเอิงเอย ใช่อาเอิงเอยจริง ๆ ด้วย" ศรีสุดารีบพูดขึ้นมา และเรียกชื่อหญิงสาวออกไปเสียงดังลั่นโรงแรม
ส่วนเอิงเอยที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อตัวเอง ก็เงยหน้าขึ้นมามองก่อนที่เธอจะชะงักและตัวแข็งค้างไปทันที
"เอยเป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า" นิตยาที่อยู่ใกล้ ๆ หญิงสาวถามขึ้นมาอย่างเป็นห่วง เพราะจู่ ๆ เธอก็ตัวสั่นและเหมือนจะร้องไห้
"พี่นิดคะ เอยไม่อยากเจอสองคนนั้น พี่นิดช่วยเอยหน่อยนะคะ" เอิงเอยพูดออกมาด้วยน้ำตาคลอเบ้า เพราะเธอรู้ว่าผู้หญิงที่ตะโกนดังลั่นคือป้าศรีสุดา และอีกคนก็คงเป็น...
"โอเค ๆ ไม่อยากเจอก็ไม่ต้องเจอ เอยไปพักก่อนนะ เดี๋ยวพี่จะรับหน้าให้เอง ไปเถอะ" พูดจบนิตยาก็ดันหญิงสาวให้ออกไปจากจุดนั้น ซึ่ง
