ร้านสัก
“หน้าบึ้งมาเชียวพี่ อารมณ์ไม่ดีเหรอ” ไอ้เต้ลูกน้องผู้กวนบาทาพูดกวนประสาทเมื่อเห็นหน้าผม ผมจึงโยนหมวกกันน็อคไปให้มัน
มองหน้าไอ้เต้ด้วยความไม่เข้าใจ มองดูร้านก็เงียบสนิทไม่ได้มีลูกค้ามาสักหรือมาแก้งานแม้แต่คนเดียว มันเป็นบ้าอะไรโทรมาขัดความสุขของผม ผมกำลังต้องการเวลาอยู่กับเบลล์ให้มาก ๆ “โทรตามกูมาเพื่อ”
“ก็ผมคิดถึงพี่ไง หายหน้าไปหลายวันไม่คิดถึงผมบ้างเหรอ” ไอ้เต้มันเดินเข้ามากอดแขนผมแล้วทำหน้าอ้อนชวนขนลุก มันกวนตีนไงครับ
“เอาดี ๆ กูรีบ”
“รีบไปไหนพี่ ปกติเห็นขลุกอยู่แต่ร้านทุกวัน หลัง ๆ นี่ไม่มาเลย อ้างหมากัด พี่ถึกจะตายไปแผลแค่นี้ทำไรพี่ได้ ติดสาวหรือเปล่าเนี่ย”
“กูรีบกลับไปหาเมีย”
“ฮะ! พี่มีเมีย”
“เออ ทำไม”
“คนอย่างกองปราบเนี่ยนะมีเมีย ผมอยากจะเห็นผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ เป็นคนแบบไหนกันนะที่ทำให้พี่ปราบเรียกเมียได้ น่านับถือจริง ๆ ที่เอาคนเลวอย่างพี่ปราบอยู่หมัด” ไอ้เต้ยืนกอดอ
