แสงไฟระยิบระยับจากเรือสำราญสุดหรู
ทอดเงาลงบนผิวน้ำทะเลสีครามเข้มยามค่ำคืน บรรยากาศบนดาดฟ้าเรือเต็มไปด้วยเสียงดนตรีคลาสสิกและกลิ่นอายของไวน์ราคาแพง เรืองในชุดสูททักซิโด้สีขาวดูสง่างามราวกับเจ้าชายมาเฟีย เขานั่งกุมมือฝ้ายอยู่ที่โต๊ะอาหารสุดพิเศษที่ถูกจัดไว้เพียงสองคนตรงมุมที่เห็นวิวทะเลได้ชัดเจนที่สุด เพื่อเป็นการ "ไถ่โทษ" เรื่องชะนีที่ห้างสรรพสินค้าเมื่อกลางวัน
"ฝ้ายคระ... หายโกรธพี่หรือยัง? พี่สั่งเชฟมือหนึ่งเตรียมมื้อค่ำที่มึงชอบที่สุดมาให้เลยนะ"
เรืองเอ่ยเสียงนุ่มพรางใช้นิ้วโป้งลูบหลังมือเมียรักเบาๆ
"ฝ้ายก็ไม่ได้โกรธขนาดนั้นหรอกคระพี่เรือง... แค่อยากให้พี่รู้ว่าพยัคฆ์ของฝ้ายน่ะมีคนจ้องจะตะครุบเยอะแค่ไหน"
ฝ้ายยิ้มหวานพรางจิบไวน์แดงเบาๆ นัยน์ตาคู่สวยสะท้อนแสงจันทร์ดูยั่วยวนจนเรืองแทบอยากจะอุ้มเมียกลับคฤหาสน์เดี๋ยวนี้
ทว่า... ในขณะที่บรรยากาศกำลังโรแมนติกถึงขีดสุด จู่ๆ ตัวเรือก็เกิด
