“เหนือ นายขึ้นมาได้ยังไง”
มุกไหมเอ่ยถามเสียงตะกุกตะกัก ยังคงตกใจไม่หาย
“ไม่ต้องสนใจหรอกครับว่าผมขึ้นมาได้ยังไง ควรสนใจว่าหลังจากนี้พี่ไหมจะเป็นยังไงมากกว่า”
ข่มขู่พร้อมดันร่างบอบบางเข้ามาในห้อง ผลักบานประตูปิดแล้วรั้งเอวบางเข้าหาตัว
ดาราสาวยกมือทั้งสองข้างยันอกแกร่ง หันซ้ายขวาหาทางรอด แต่ไม่มีเลยสักหนทางเดียวเมื่อคนเอาแต่ใจโน้มลงมาบดจูบเธอด้วยสัมผัสร้อนแรงราวต้องการลงโทษ
“เหนือ ปล่อยนะ”
เมื่อตั้งสติได้จึงตวัดฝ่ามือตบใบหน้าหล่อเหลาแล้วขยับตัวหนี ทิศเหนือยกหัวแม่มือกดมุมปาก ค่อย ๆ หันกลับมามองเธอด้วยแววตาวาบลึกดำมืดไร้จุดสิ้นสุด มันน่ากลัวจนเธอขนลุกซู่
“เมื่อคืนคงนอนหลับเต็มอิ่มแล้วสินะครับ คืนนี้ผมมีปัญญาขึ้นมาที่ห้องพี่ได้แล้วก็ทำตามข้อตกลงของเราด้วย นี่ก็เที่ยงคืนพอดี ผมไม่ได้ผิดเวลา พี่เองก็คงไม่ผิดคำพูดกับผมนะครับพี่ไหม”
“ไม่”
“ไม่อะไรครับ ไม่ทำตามสัญญาหรือจะไม่ผิดคำพูด”
“พี่
