“สวัสดีครับ ฝัน”
เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับดอกกุหลาบขาวช่อโตที่ยื่นมาตรงหน้า เรียกเจ้าของชื่อให้หลุดจากสมาธิที่กำลังจดจ่ออยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์หลังจากที่ได้รับมอบหมายให้พิมพ์รายงานการประชุมของเมื่อวาน
“สวัสดีค่ะ ท่านประธาน”
พาฝันพนมมือไหว้ท่านประธานหนุ่มรูปหล่อที่เพียรพยายามทำให้เธอใจอ่อนมาหลายปี เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทั้งที่เขาดีแสนดี ทั้งหล่อ ทั้งร่ำรวย แต่ทำไมกลับไม่เคยทำให้เธอรู้สึกหัวใจเต้นแรงได้เลย..ไม่เหมือนกับใครบางคน ที่ทั้งปากร้าย ใจยักษ์ เจ้าชู้หลายใจ แต่กลับทำให้เธอหัวใจเต้นแรงเสียหลายครั้ง
“ทำไมไม่เรียกพี่ไอย์ครับ พี่บอกแล้วไง ว่าให้เรียกพี่เหมือนเดิม”
“ไม่ได้หรอกค่ะ ตอนนี้เป็นเวลางาน ต่อหน้าคนอื่นฝันจะดูเป็นเด็กไม่ดีนะคะ”
ไอศูรย์อมยิ้มมีเสน่ห์ พาฝันของเขาน่ารักแบบนี้เสมอ เธอรู้จักกาลเทศะ รู้อะไรควรอะไรไม่ควร และสิ่งที่เธอพูดก็เป็นเรื่องจริง
หลังจาก
