เหนือเมฆถอดถอนแกนกายใหญ่โตออกจากร่องรักแน่นหนึบเมื่อลมหายใจกลับเข้าสู่ภาวะปกติ ไม่สนใจสักนิดว่าลาวาร้อนขาวขุ่นของตัวเองจะไหลย้อนลงเปรอะเปื้อนไปถึงไหนๆ
แต่กลับอุ้มร่างบางเดินตรงดิ่งเข้าไปวางไว้ในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ เปิดน้ำอุ่นแล้วลงไปนั่งตรงข้ามกับเธอที่สติแทบยังไม่กลับคืนสู่ร่างด้วยซ้ำ
พาฝันมองใบหน้าหล่อเหลาของคนเอาแต่ใจตรงหน้า แล้วพรวดพราดลุกขึ้นยืน เธอต้องไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด และจะไม่ยอมปล่อยให้เขามาเอาเปรียบเธอได้อีกแล้ว
“จะไปไหน”
คนมือไวกระชากร่างบางให้ถลาลงมานั่งบนตัก อาศัยกำลังที่มากกว่าจับเธอหมุนตัวหันมานั่งเผชิญหน้าคร่อมตักเขาเอาไว้
“นี่ ปล่อยฉันนะ ฉันจะกลับบ้าน”
“ฉันไม่อนุญาต”
“คุณไม่มีสิทธิ์ ไม่มีสิทธิ์มาสั่งให้ฉันทำหรือไม่ทำอะไรทั้งนั้น แล้วก็ไม่มีสิทธิ์มาทำอะไรทุเรศๆ กับร่างกายของฉันด้วย พอกันที ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้”
“ลืมไปแล้วหรือไง ว่าเธอใช้นามสกุลใครอยู่”
“ทุกอย่างม
