หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ออมกับลุงกล่ำต่างก็ทำตัวเป็นปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อหน้าป้าแดงและคนอื่นๆ
ชีวิตในบ้านและสวนยังคงดำเนินไปตามปกติ ออมช่วย งานเล็กๆ น้อยๆ ในบ้าน ขณะที่ลุงกล่ำออกไปทำสวนเหมือนทุกวัน ทั้งคู่ไม่แสดงพิรุธอะไรออกมาเลย
แต่ลึกๆ ในใจของออมยังคงหวั่นไหว ทุกครั้งที่เผลอมองสบตาลุงกล่ำ หัวใจเธอก็เต้นแรงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ส่วนลุงกล่ำเองแม้จะนิ่งขรึมและทำงานตามปกติ แต่ก็มีสายตาแอบมองหลานสาวเป็นพักๆ
สิ่งที่เปลี่ยนไปคือออมมักจะอาสาเข้าไปช่วยงานในสวนกับลุงกล่ำอยู่เสมอ เธอให้เหตุผลกับป้าแดงว่าอยากเรียน รู้วิธีทำสวน จะได้แบ่งเบางานของลุง แต่ความจริงแล้วเป็นเพียงข้ออ้างเพื่อให้ได้อยู่ใกล้กันมากขึ้น ทุกครั้งที่ก้าวเข้าไปในสวน เสียงหัวใจเธอก็เต้นแรงเพราะเป็นโอกาสที่เธอกับลุงเขยจะได้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง
ป้าแดงซึ่งรักและห่วงหลานสาวไม่แพ้ใคร มักชวนออมไปช่วยขายผักที่ตลาดด้วยกันอยู่เสมอ
“
